Romantic Violence vol. 3

Excerpt from "Mad Love" comic. Art by Bruce Timm.

                                                                                                                       

as a bonus:

        

                   Paul Dini - "Days of Our Lives" scene that inspired "Harley Quinn" character from "Batman"

"Τα υπόλοιπα, είναι σιωπή."

The Silence, by Anton Semenov

"There are some qualities- some incorporate things,
That have a double life, which thus is made
A type of that twin entity which springs
From matter and light, evinced in solid and shade.
There is a two-fold Silence- sea and shore-
Body and soul. One dwells in lonely places,
Newly with grass o'ergrown; some solemn graces,
Some human memories and tearful lore,
Render him terrorless: his name's "No More."
He is the corporate Silence: dread him not!
No power hath he of evil in himself;
But should some urgent fate (untimely lot!)
Bring thee to meet his shadow (nameless elf,
That haunteth the lone regions where hath trod
No foot of man,) commend thyself to God" 

_______________________________________

 Sonnet- Silence, by Edgar Allan Poe 

Ben and The Fanatic

In his teachings, Ben stressed that Zen was his path because it allowed him to be himself. All the other routes that allegedly lead to cosmic consciousness seemed to put him in conflict with his own nature. He advised all seekers to examine carefully what each system asked of the potential initiate, keeping in mind three rules:

1. What you are required to believe is what the system cannot prove. 

2. Anything that you are asked to keep secret is of more value to the teacher than to the student. 

3. Any practice that is forbidden offers something that the system cannot successfully replace with an alternative. 

One listener asked, "Don't you believe that giving up the pleasures of the senses will produce a different consciousness?" 

"My personal experience," Ben replied,"was that it produced the consciousness of fanaticism."

                                                                                             

Excerpts from "Zen Without Zen Masters"
Camden Benares
Copyright 1977 by Camden Benares
Falcon Press

Μια φορά κι έναν καιρό.

The Dice Players, by Simo Gomez (1845 - 1880)

  Τον 17ο αιώνα, οι Γάλλοι παίκτες τυχερών παιχνιδιών στοιχημάτιζαν πολλές φορές στο ενδεχόμενο: Όταν ένα ζάρι ριχτεί 4 φορές, ποιά είναι η πιθανότητα να εμφανισθεί τουλάχιστον ένας άσσος. Ένα άλλο τυχερό παιχνίδι που έπαιζαν ήταν στην περίπτωση όπου ένα ζευγάρι από ζάρια ριχνόταν 24 φορές και ενδιέφερε η πιθανότητα να εμφανισθούν άσσοι τουλάχιστον μία φορά. 

     Ο Chevalier De Méré (ή αλλιώς Antoine Gombaud), ένας Γάλλος ευγενής της περιόδου εκείνης, πίστευε ότι τα δύο παραπάνω ενδεχόμενα είναι ισοπίθανα. Η λογική του για το πρώτο παιχνίδι ήταν η εξής:

• Σε ένα ρίξιμο ζαριού, η πιθανότητα άσσου είναι 1/6. 

• Σε τέσσερις ρίψεις του ζαριού, η πιθανότητα τουλάχιστον ενός άσσου είναι 4 φορές το 1/6=2/3. 

Για το δεύτερο παιχνίδι, χρησιμοποίησε το εξής επιχείρημα: 

• Όταν ρίξει κανείς ένα ζευγάρι ζάρια, η πιθανότητα άσσων είναι 1/36. 

• Επομένως, σε 24 ρίψεις ενός ζευγαριού ζαριών, η πιθανότητα να πάρει κανείς τουλάχιστον ένα ζευγάρι άσσων είναι 24 φορές το 1/36=2/3. 

    Με την παραπάνω επιχειρηματολογία, οι πιθανότητες για τα δύο αυτά τυχερά παιχνίδια ήταν ίδιες, δηλαδή 2/3. Η εμπειρία, όμως, είχε δείξει ότι το πρώτο ενδεχόμενο είναι περισσότερο πιθανό να εμφανισθεί από ότι το δεύτερο. Η αντίφαση αυτή έγινε γνωστή ως το παράδοξο του Chevalier De Méré, και οφειλόταν στην λανθασμένη χρήση της έννοιας των αμοιβαία ξένα μεταξύ τους ενδεχομένων.

     Ο De Méré ρώτησε τον φιλόσοφο Blaise Pascal για το πρόβλημα αυτό και ο Pascal το έλυσε με την βοήθεια ενός φίλου τουτου Piere de Fermat. (Ο Fermat ήταν δικαστής και ταυτόχρονα μέλος του κοινοβουλίου που είναι γνωστός σήμερα για την έρευνα στα μαθηματικά που έκανε αργά το βράδυ μετά τις άλλες ασχολίες του). Ο Fermat αντελήφθη ότι ο De Méré προσέθετε πιθανότητες για ενδεχόμενα τα οποία δεν ήταν ξένα μεταξύ τους. Στην πραγματικότητα, εάν κανείς προχωρούσε την επιχειρηματολογία του De Méré λίγο περισσότερο, θα μπορούσε να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η πιθανότητα να έχει κανείς ως αποτέλεσμα άσσο σε 6 ρίψεις ενός ζαριού είναι 6/6 ή, ισοδύναμα, 100%, κάτι που θα έπρεπε να είναι λάθος. Το ερώτημα που τίθεται είναι πώς να υπολογίσει κανείς σωστά τις πιθανότητες αυτές. Σε τέσσερις ρίψεις ενός ζαριού, υπάρχουν 6 στην τετάρτη = 1.296 δυνατά αποτελέσματα. Σε 24 ρίψεις ενός ζεύγους ζαριών υπάρχουν, 36 στην 24η ≈2.2×10 στην 37η αποτελέσματα. Ο υπολογισμός όμως των ευνοϊκών ενδεχομένων σε κάθε μια από τις δύο περιπτώσεις είναι αρκετά δύσκολος. 

   Ας δούμε όμως τον συλλογισμό του De Méré. 

     Στο πρώτο από τα παιχνίδια, αν Α, Β, Γ και Δ είναι τα ενδεχόμενα άσσου στην πρώτη, δεύτερη, τρίτη και τέταρτη δοκιμή αντίστοιχα, μας ενδιαφέρει η P(A∪B∪Γ∪Δ), δηλαδή η πιθανότητα άσσου σε μια τουλάχιστον από τις τέσσερις δοκιμές. 

     Ο De Méré, θεώρησε έμμεσα ότι τα ενδεχόμενα Α, Β, Γ, Δ είναι ξένα μεταξύ τους και κατέληξε ότι P(A∪B∪Γ∪Δ) = P(Α) + Ρ(Β) + Ρ(Γ) + Ρ(Δ) = 1/6 + 1/6 + 1/6 + 1/6 = 4/6 = 2/3 

     Με τον ίδιο τρόπο μπορεί κανείς να περιγράψει την επιχειρηματολογία του De Méré στο δεύτερο πρόβλημα. Ο τρόπος και οι σκέψεις που ο Pascal και ο Fermat χρησιμοποίησαν για να επιλύσουν σωστά το πρόβλημα δεν έχει καταγραφεί στην ιστορία. Ιστορικά στοιχεία όμως για την αλληλογραφία του Pascal και του Fermat μπορεί κανείς να βρει στο βιβλίο του David, F.N. Games, Gods and Gambling. Griffin, 1962. Ο Pascal και ο Fermat έλυσαν το πρόβλημα με ένα έμμεσο μαθηματικό συλλογισμό. 

   Θα μπορούσε όμως κανείς να φαντασθεί τον διάλογο του Pascal και του Fermat ως εξής:

Pascal. Ας κοιτάξουμε πρώτα το πρώτο παιχνίδι. 

Fermat. Η πιθανότητα να κερδίσει κανείς είναι δύσκολο να υπολογισθεί, γι’ αυτό, ας δουλέψουμε με την πιθανότητα του αντίθετου ενδεχομένου, δηλαδή του ενδεχομένου να χάσει. Τότε, η πιθανότητα να κερδίσει είναι 100% - την πιθανότητα να χάσει. 

Pascal. Συμφωνώ. Ο παίκτης θα χάσει όταν σε καμιά από τις 4 ζαριές δεν έλθει άσσος. Πώς όμως υπολογίζουμε αυτήν την πιθανότητα; 

Fermat. Δεν είναι δύσκολο. Ας αρχίσουμε με το ρίξιμο ενός ζαριού. Ποιά είναι η πιθανότητα ότι στο πείραμα αυτό το αποτέλεσμα δεν θα είναι άσσος; 

Pascal. Θα πρέπει το αποτέλεσμα να είναι ή 2 ή 3 ή 4 ή 5 ή 6. Επομένως, η πιθανότητα είναι 5/6.

Fermat. Ωραία. Και ποιά είναι η πιθανότητα ότι στις δύο πρώτες ζαριές το αποτέλεσμα δεν θα είναι άσσος; 

Pascal. Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τον πολλαπλασιαστικό κανόνα. Η πιθανότητα ότι και στην πρώτη ζαριά και στην δεύτερη ζαριά δεν θα υπάρχει άσσος είναι 5/6 × 5/6 = (5/6)στη δευτέρα. Αυτό, γιατί οι ζαριές είναι ανεξάρτητες μεταξύ τους, έτσι δεν είναι; 

Fermat. Τί θα γίνει με τρεις ζαριές; 

Pascal. Προφανώς, θα είναι 5/6 × 5/6 × 5/6 = (5/6) στην τρίτη

Fermat. Εντάξει. Τί γίνεται με τέσσερις ζαριές; 

Pascal. Θα πρέπει να είναι (5/6)στην τετάρτη 

Fermat. Ναι. Και αυτό είναι περίπου 0.482 ή 48,2%. 

Pascal. Επομένως, η πιθανότητα να χάσει κανείς αυτό το παιχνίδι είναι 48,2% και η πιθανότητα νίκης είναι 100% - πιθανότητα να χάσει κανείς = 100% - 48,2% = 51,8%.

Fermat. Ωραία. Αυτό δίνει την λύση στο πρώτο παιχνίδι. Η πιθανότητα δηλαδή λύσης είναι λίγο περισσότερο από 50%. Ας δούμε τώρα το δεύτερο παιχνίδι. 

Pascal. Σε μια ζαριά με δύο ζάρια, υπάρχει 1/36 πιθανότητα άσσων και 35/36 πιθανότητα να μην έχουμε άσσους. Επομένως με, τον πολλαπλασιαστικό κανόνα, σε 24 ζαριές δύο ζαριών, η πιθανότητα να μην έχουμε άσσους θα πρέπει να είναι (35/36) στην 24η

Fermat. Ωραία. Αυτό είναι 50.9% και αυτό αποτελεί την πιθανότητα να χάσει κανείς. Επομένως, πιθανότητα κέρδους = 100% - πιθανότητα να χάσει κανείς = 100% - 50.9% = 49.1%. 

Pascal. Πράγματι και αυτό είναι λίγο λιγότερο από 50%. Γι’ αυτό, παρατηρούμε λιγότερες φορές νίκης στο δεύτερο παιχνίδι από ό,τι στο πρώτο. Χρειάζεται, όμως, να επαναλάβει κανείς πολλές φορές το παιχνίδι για να διαπιστώσει τη διαφορά. 

[...]

Σημείωση 3: Το παράδειγμα αυτό αποτελεί κλασσική περίπτωση χρησιμοποίησης μιας στρατηγικής υπολογισμού των πιθανοτήτων. Αν είναι δύσκολο να υπολογίσει κανείς την πιθανότητα ενός ενδεχομένου, βρίσκει την πιθανότητα του συμπληρωματικού του ενδεχομένου και στην συνέχεια την αφαιρεί από την μονάδα.

                                                                         

Εισαγωγή Στα Στατιστική Σκέψη, Τόμος ΙΙ (Αθήνα, 2000)

Ι. Πανάρετος & Ε. Ξεκαλάκη

Κάπως έτσι λοιπόν γεννήθηκε η επιστήμη της Θεωρίας Πιθανοτήτων.

"Thought of You"

Director: Ryan Woodward

Music: "World Spins Madly On", by The Weepies

And the making of:

Ψάξτε τον τύπο, έχει κάνει πολύ γαμάτες δουλειές.

Romantic Violence vol.2

Broken Fingaz Crew- "Sex picnic" zine

"Nothing can cure the soul but the senses, just as nothing can cure the senses but the soul." 

- Oscar Wilde

 ----------------------

Images taken from the "Sex Picnic" zine of the Israeli street artists crew, named Broken Fingaz.

Eat Shit & Die #156

Created by B. Patrick, cartoonist of "Akimbo Comics"

Originally posted from this link

Romantic Violence vol.1

  

You can have my isolation, you can have the hate that it brings.
You can have my absence of faith, you can have my everything.

My whole existence is flawed
You get me closer to god

I drink the honey inside your hive

You are the reason I stay alive 

-----------------------------

Nine Inch Nails- Closer

Eat shit & die #202

Created by B. Patrick, cartoonist of "Akimbo Comics"

Originally posted from this link

That's relativity, folks!

   "Μεταξύ  δυο γεγονότων που δεν είναι τόσο απομακρυσμένα το ένα από το άλλο, υπάρχει στη γενική θεωρία όπως επίσης και στην ειδική θεωρία της σχετικότητας, μια μετρήσιμη σχέση που λέγεται «διάστημα» που εμφανίζεται να είναι η φυσική πραγματικότητα, της οποίας η πάροδος του χρόνου και η απόσταση στο χώρο είναι, δυο, περισσότερο ή λιγότερο μπερδεμένες αναπαραστάσεις. Μεταξύ δυο ορισμένων γεγονότων δεν υπάρχει μόνο ένα ορισμένο διάστημα. Αλλά μόνο ένας τρόπος μετακίνησης υπάρχει από ένα γεγονός σε ένα άλλο, που κάνει το άθροισμα των μικρών διαστημάτων κατά μήκος του δρόμου αυτού μεγαλύτερο από οποιουδήποτε άλλου δρόμου.Αυτός ο δρόμος λέγεται «γεωδαισιακή» και είναι ο δρόμος που θα διαλέξει το σώμα αν αφεθεί ελεύθερο. [...]''

Σαν συνέπεια των παραπάνω, "θεωρήματα που συνηθίζονταν να αποδεικνύονται με  συλλογισμούς έγιναν είτε συμβάσεις είτε προσεγγιστικές αλήθειες που επαληθεύονται με παρατήρηση.

  Είναι ένα περίεργο γεγονός- του οποίου η σχετικότητα δεν είναι το μόνο παράδειγμα- το ότι καθώς το λογικό βελτιώνεται, οι ισχυρισμοί του για την αποδεικτική του δύναμη μεγαλώνουν όλο και λιγότερο. Η λογική συνηθιζόταν να νομίζεται ότι μας διδάσκει πώς να βγάλουμε συμπεράσματα· τώρα μας διδάσκει μάλλον πώς να μη βγάζουμε συμπεράσματα. Τα ζώα και τα παιδιά είναι τρομερά επιρρεπή σε εξαγωγή συμπερασμάτων. Ένα άλογο μένει έκπληκτο αν πάρουμε μια ασυνήθιστη (γι αυτό) στροφή. Όταν οι άνθρωποι άρχισαν αν συλλογίζονται, προσπάθησαν να δικαιολογήσουν τα συμπεράσματα που είχαν οδηγηθεί σε προηγούμενους καιρούς. Ένα μεγάλο μέρος «άσχημης» φιλοσοφίας κι επιστήμης προέκυψε από αυτή την προδιάθεση. «Μεγάλες αρχές» όπως η «ομοιομορφία της φύσης», ο «νόμος της παγκόσμιας αιτιότητας» κι πολλά άλλα, είναι προσπάθειες να στηρίξουν την πίστη μας, ό,τι δηλαδή είχε συμβεί συχνά πριν θα συμβεί και πάλι, πράγμα που δεν είναι καλύτερα θεμελιωμένο από την πίστη του αλόγου ότι θα πάρουμε τη στροφή που συνήθως παίρνουμε. Δεν είναι πλέον εύκολο να δούμε τι είναι αυτό που θα αντικαταστήσει αυτές τις ψευτο-αρχές στην άσκηση της επιστήμης· ίσως η θεωρία της σχετικότητας μας δίνει μια φευγαλέα ματιά στο είδος των πραγμάτων που μπορεί να περιμένουμε [...]

  Η κατάρρευση της έννοιας του χρόνου που τα αγκαλιάζει όλα, όπου όλα τα γεγονότα στο σύμπαν μπορούν να χρονολογηθούν, πρέπει να επηρεάζει μακροπρόθεσμα την οπτική μας πάνω σε έννοιες όπως αίτιο κι αποτέλεσμα, εξέλιξη και πολλά άλλα. Παραδείγματος χάριν, το ερώτημα αν, συνολικά, υπάρχει εξέλιξη στο σύμπαν, εξαρτάται από το πώς θα επιλέξουμε να μετρήσουμε το χρόνο. Αν διαλέξουμε ένα ρολόι εκ των πολλών που δουλεύουν το ίδιο καλά, πιθανότατα να διαπιστώσουμε ότι το σύμπαν προοδεύει τόσο γρήγορα όσο κι ένας αισιόδοξος Αμερικάνος πιστεύει ότι αυτό κάνει· αν διαλέξουμε ένα άλλο από αυτά τα ρολόγια, μπορεί να συμπεράνουμε ότι το σύμπαν πάει από το κακό στο χειρότερο τόσο γοργά όσο ακόμα κι ο πιο μελαγχολικός Σλάβος θα μπορούσε να φανταστεί. Έτσι, η αισιοδοξία κι η απαισιοδοξία δεν είναι ούτε σωστές ούτε λάθος, εξαρτώνται μόνο από το ποιο ρολόι θα διαλέξεις [...]"

Bertrand Russell, Το αλφάβητο της Σχετικότητας (The ABC of Relativity), 1925

επανέκδοση: εκδ. Επιμόρφωση,
μετάφραση: Πάνος Νοτόπουλος,
συμπληρωματική μετάφραση: Γιώργος